Tokio

Dwa tygodnie wakacji w Japonii... Dużo by pisać, niech obrazy opowiedzą same. Było wspaniale!

Jeszcze na tajwańskim lotnisku

One shot, one happy! Happy shot!

Hello Kitty atakuje zewsząd

Pić!

Ewelina rozmawia z automatem do napojów.
Dotykowy ekran, puszcza filmy i gada.
Automaty stoją nawet w najbardziej zapuszczonych uliczkach - i dobrze, bo w tym upale piliśmy codziennie cysternę płynów.

Targ rybny Tsukiji

Wszystko, co wyszło z wody tu jest, w ilościach hurtowych.

Żywe, martwe i walczące o życie. Małże sikające wodą, tuńczyki w całości, puszczające bańki ślimaki...

Dzielnica Akihabara

Dzielnica Akihabara - galaktyka anime, mangi i wszystkiego, co z tym związane. Plus elektronika.

Przywiozłem sobie małą Japoneczkę. Rei <3

Akihabara to również dzielnica "maid cafe". Master Adam jest wyraźnie zadowolony.

A taką dostał kawę

Ogród Koishikawa Korakuen

Lotosy

Full Moon Bridge (zgadnijcie skąd nazwa)

Nie deptać trawy? Nie wiem, ale ładne.

Harajuku

Okolice stacji Harajuku to jedno z głównych miejsc spotkań poprzebieranej młodzieży, zwłaszcza w niedziele.
Niestety, my byliśmy w poniedziałek ;/

 

Za to spotkaliśmy się z Agą (prowadzi bloga Od teraz w Japonii).
Dziękujemy za super wieczór!

Główna ulica Harajuku

Przebieranki

Shibuya - dzielnica, która nie śpi

Skrzyżowanie przy stacji Shibuya - na zielonym można chodzić we wszystkich kierunkach

"Shibuya Information Center"

Sekret pracowitości Japończyków - ich doba ma 25 godzin!

Cysorz to ma klawe życie

Tam cesarz chodzi piechotą - Wstęp Bron

Widok z cesarskich okien

Po wschodniej części ogrodów pałacu cesarskiego turyści już się mogą szwendać

Pawilon herbaciany

Muzeum Ghibli

Totoro sprawdza bilety

Ogrodnik z Laputy czuwa na dachu

Asakusa

Kaminarimon - Brama Grzmotu

Targowa ulica Nakamise - wszystkie tradycyjne pamiątki z Japonii w jednym miejscu.
Prowadzi do świątyni Sensoji

Hozomon - Brama Skarbca

Gigantyczny waraji - sznurowy sandał - przytwierdzony do bramy Hozomon

Shinjuku

Dzielnica z najbardziej ruchliwą stacją kolejową świata. Z jednej strony niej - kwartał wieżowców, z drugiej - Kabukicho - dzielnica przybytków o wątpliwej reputacji.

Grunt to jasny przekaz - tu dostaniesz rybę

Jutro o tej porze

Night market

Night market jest tajwańską specjalnością obejmującą zwykle stragany i sklepiki rozłożone wzdłuż kilku sąsiadujących ze sobą ulic. Wszystko otwiera się pod wieczór, przede wszystkim ze względu na warunki klimatyczne i na popyt. Kramiki oferują głównie jedzenie, ale także ubrania, figurki i gadżety - breloczki, wszelkiego rodzaju etui, torebki, kosmetyki i wyroby papiernicze.

Do najbardziej znanych potraw należą:

stinky tofu (chou doufu) - jest to rodzaj fast-food`u, w którym sami wybieramy składniki (wrzucając je szczypcami do koszyczka), które zostają później usmażone w głębokim tłuszczu z dodatkiem liści zwanych przeze mnie liśćmi z drzewa - jest to bliżej niezidentyfikowany gatunek, nadający jedzeniu charakterystyczny smak. Cała mieszanka jest posmarowana sosem i posypana mieszanką pikantnych przypraw. Do wyboru mamy oczywiście tofu, które usmażone wydziela szczególny zapach roznoszący się po całej okolicy, kurczaka, kalmary, warzywa, bułeczki ryżowe, podroby, ryż kleisty w bloczkach. Jak zażyczymy sobie kotleta lub inne mięso w kawałku, to zostanie ono potem rozdrobione nożyczkami. Wszystko przekładane jest do papierowych torebek i zajadane drewnianymi patyczkami.

oyster omlette (ô-á-chian) - jak sama nazwa wskazuje omlet z ostrygami, z dodatkiem kapusty, podawany z brązowym  sosem

coffin bread (guancai ban) - to spora pajda białego chleba usmażona w głębokim tłuszczu, przekrojona w taki sposób żeby utworzyć "trumienne" wieczko; środek wypełniony jest owocami morza i warzywami zalanymi masą jajeczną

pierożki na parze lub smażone (dumplings, xiaolongbao) z wieloma rodzajami nadzienia, z mięsem, seafood`owe lub jarskie

rice dumplings (zongzi) to mieszanka kleistego ryżu z mięsem, krewetkami, orzechami zawinięta w bambusowe lub trzcinowe liście i gotowana na parze, podawana z ostrym sosem

takoyaki czyli kulki z ciasta przypominającego naleśnikowe z owocami morza i kapustą, podawane ze słodko-słonym sosem, majonezem, czasem wasabi  i posypane wiórkami rybnymi

kalmary, rozmaite kiełbaski na patyku, soki, napoje mleczne i herbata.

Night markety są w wielu miejscach, w miastach i koło punktów turystycznych. Największym z nich jest Shilin w Taipei.

Takoyaki

Rice dumplings

Shilin - klimatyzowana część w podziemiach

Teppanyaki

Coffin bread

Stinky tofu stand

Pucu pucu, myju myju

W Azji przykłada się bardzo dużą wagę do oczyszczania twarzy i do ochrony przeciwsłonecznej, które mają przyczynić się do zachowania wiecznej młodości. Mycie możemy podzielić na trzy etapy - demakijaż, cleaning - czyszczenie i washing - mycie. Oto zestaw, którego używam w ostatnim czasie.
Super point make up remover Kose - radzi sobie nawet z najtrwalszym makijażem, ale niestety trochę szczypie w oczy.
Easy Soft make up remover Sexy Look - bardzo dobrze radzi sobie z makijażem niewodoodpornym i zmywaniem całej twarzy, może służyć jako tonik. Głównymi jego składnikami są kwas hialuronowy, kolagen i wyciąg z ogórka.
Olejek oczyszczający Hada Labo z oliwą z oliwek i olejkiem jojoba, a także śladową ilością hialuronianu sodu.
Lemon Tea Salt Mask Foam Skin Food to żel do mycia z sokiem z cytryny i kryształkami soli. Można go sobie potrzymać trochę dłużej na twarzy jako maseczkę.
Tea Tree Seed Foam Cleanser Tony Moly po tubie widać kto używa i jest bardzo zadowolony. Żel pięknie pachnie, ale mi zrobił masakrę z twarzą, prawdopodobnie ze względu na dużą zawartość kwasu stearynowego.
Ostatnie zdjęcie to nowy wodoodporny filtr Skin Food z wyciągiem z jabłka. Może wydawać się nieco toporny, ale ładnie się wchłania i pozostaje na miejscu przez cały dzień. Wielki plus za zapach.
W sąsiedztwie kremu są próbki, które dostałam przy okazji zakupów. W każdym kartoniku są dwie miniaturki produktów. Pewnie w tym momencie każdy myśli sobie, że jak sprzedawczynie widzą takiego odmieńca jak ja, to sypią gratisami jak z rękawa. Nic bardziej mylnego, ale trzeba się nauczyć prosić i wtedy jest spora szansa na coś ładnego.

 

Tajpej 101

Trudno, żeby swego (niedawnego) czasu najwyższy budynek świata nie przewijał się już kilka razy przez nasze posty, ale jak do tej pory nie udało nam się wybrać na górę. Nie jesteśmy jakimiś wielkimi fanami wjeżdżania na najwyższą budowlę w okolicy i patrzenia na klocki i mróweczki w dole, ale z drugiej strony siedzieć tyle na Tajwanie i ani razu nie być na Tajpej 101 to trochę wstyd. Doczekaliśmy więc wreszcie ładnej pogody (zaraz po tajfunie) i pojechaliśmy do stolicy.

Tłumów zwykle nie ma, ale tym razem było wyjątkowo pusto. Pierwsze pięć pięter to centrum handlowe z dość luksusowymi sklepami. Mieści się nie w samej wieży, a w budynku przylegającym do niej. Z piątego piętra wjeżdża się do kas (500 NTD za dorosłego) już w części "wieżowej".

Bilety na wjazd są numerowane i należy się załapać w swoje okienko czasowe. Nam na szczęście udało się dostać do windy z marszu. 37 sekund z maksymalną prędkością 1010 m/min. i już jesteśmy prawie 400 m wyżej.

Na 89. piętrze jest oszklony taras widokowy. Podobno świetne miejsce na imprezy ślubne ;) Widok tajwański - betonowe klocki i piękne, zielone góry.

Pozdrawiamy panów myjących szyby!

Dwa piętra wyżej jest otwarty taras widokowy, niestety tego dnia był czynny tylko jego mały wycinek na jedną stronę.

Z kolei na 88. piętrze można obejrzeć z bliska stabilizator wieżowca - pomalowany na złoto, stalowy tłumik drgań harmonicznych, dzięki któremu Tajpej 101 przeciwstawia się uderzeniom tajfunów i trzęsieniom ziemi. Tłumik, pod nazwą damper baby, stał się maskotką całej budowli.

Damper-tata i damper-dzidzia

Całe szczęście jest napis, inaczej wyszlibyśmy bez zdjęcia

Dzidzie są w różnych kolorach (jeden tata, różne mamy?)

Po pożegnaniu ze stabilizatorem można się jeszcze obkupić w piękne tajwańskie rzeźby z koralu w okazyjnej cenie kilkuset tysięcy - kilkudziesięciu milionów NTD.